من و خدات دوتا دیوونه ایم ..

در من تمام توست و در تو تمام آنچه دوست می دارم ...

حال ما دوتا چه خوبه همیشه :))) هیش کی مثله ما دیوونه نمیشه :)))

الی الی الی

تو فوق‌العاده‌ای دختر :)

کی مثه تو می‌تونه حالمو خوب کنه آخه

وقتی صب زنگ می‌زنی خونمونو صدای نگرانتو می‌شنوم چون گوشیمو جواب نداده بودم

وقتی نمی‌دونم از شدت خوشحالی اینکه انقدر برات مهمم بخندم یا با دعواهات پشت تلفن بگرخم و درنهایت یه ترکیب خنده‌دار از این دوتا میشه حال اون لحظم

وقتی میگم بریم بیرون و فقط می‌پرسی کجا

وقتی شهرکتاب مرکزی رو پیشنهاد میدی و با التماس میگم الی بخدا پول ندارررریییم

وقتی مثله همیشه نقطه شروع بیرون رفتنامون انقلابه و ادامه روزو به حالمون می‌سپریم

وقتی ایده متروگردی میاد تو ذهنمون :))

وقتی میام دروازه‌دولت و خنگولانه بهت میگم بیا بالا و توعم قبول کنی درصورتی که دوباره باید بیایم تو خطی که تو هستی

وقتی بعد هزارو شونصدو نودو هفت بار انقلاب اومدن بازم میگی فاطمه از اینورو به شعور حافظم توهین میکنی :دی

وقتی میریم تو مغازه کوچیک و رویایی و پر از کتاب آقای کریمی که کتاب مصباح یزدی رو بخری 

وقتی آقای کریمی میگه ۵ مین منتظر باشید تا بیارنش و تو این فاصله دعوتمون می‌کنه که کتابارو نگاه کنیم

وقتی با روح و روانمون بازی می‌کنه با نسخه اصلی کتابایی که فیکش تو بازار پر شده

وقتی کتابای انتشارات کاروان و ایزا ترجمه‌های آرش حجازی رو با جلد سخت بهمون نشون میده

وقتی بی‌خیال بودجه و همه چی میشیمو با علم به این که اگه الان نخریمشون دیگه نمی‌تونیم پیداشون کنیم، کتابای فوق‌العادشو می‌خریم

قصه ما به سر نمی‌رسه…

صخی فقط به خاطر تو این پست و می‌نویسم

رفتن به معنای جا زدن نیس

رفتن یعنی رسیدن

رفتن یعنی تمام اتفاقای گذشته رو گذاشتی تو گذشته بمونه

یعنی گفتی این برهه زمانی تموم شده و یه برهه زمانی دیگه شروع شده

شاید از نظر تو، مامانم یا بقیه که از بیرون نگاه می‌کنن آدم ضعیفی باشم

ولی فقط خودم می‌دونم که برا ادامه راه نیاز به آرامش دارم

آرامش ِ اینجا ننوشتن

آرامش ندیدن ِ آدمایی که بدون ترس حقمو خوردن و تمام دست و پا زدنام به هیچ جا نرسید

من نیاز به آرامش دارم

شاید تو بگی ضعیفم که دیگه نمی‌خوام بنویسم ولی من می‌دونم مغزم فضای باز نیاز داره تا به سکون برسه

شاید مامانم بگه ضعیفم که فردا نمیرم برا گرفتن مدال ولی من می‌دونم ذهنم ندیدن می‌خواد برا آرامشش

من نمی‌خوام اینجا بنویسم فعلا چون این وبلاگ با جون گرفتن المپیادم جون گرفته

اولین پستش مربوط به یه هفته قبل از اومدن جوابای مرحله دوعه پارساله

و الان که دارم این پست و می‌نویسم فهمیدم المپیادم جدا از کثافت‌کاری‌های دیگه این مملکت نیس

قطعا این آخرین پست من نیست

و قطعا اینجا تنها جایی نیس که توش می‌نویسم

ولی نیاز دارم که از این فضا دور باشم

تو زندگی ذهن و قلب خودم برام در اولویته

من تمام زندگیم دوییدم

زمین خوردم و قوی تر از قبل ادامه دادم

من انقدر که شکست خوردم، استاد دوباره ساختن شدم…

دوباره ساختن مغزم

قلبم

و زندگیم

همیشه گفتم و تا اخر عمرمم میگم که المپیاد یه مسیر بود برای رسیدن به هدفایی که دارم

و اون هدفا انقدر برام مقدس و بزرگ و ارزشمندن که خجالت می‌کشم از خودم که جا بزنم

اگه به نظر تو من یه قهرمانم و می‌خوای ببینی که جا نزدم، من قبل از اون پستت شماره تماسمو بهت دادم

من فرار نکردم

همین جام

دارم خودمو روحمو مغزمو آماده می‌کنم برای یه ماراتون جدید

زندگی بدون تلاش کردن برام معنی نداره

بدون درس خوندن معنی نداره

هرجا که منو نشسته و بی جنب و جوش و تلاش دیدی بدون که مردم

ولی الان

همینجا

جلوی تمام کسایی که این پستو می‌خونن

می‌خوام بهت بگم که من زندم

و تا وقتی نفس می‌کشم

با هر زمین خوردنی

دوباره بلند میشم و قوی‌تر ادامه میدم

قانون اول زندگیم:

هرجا شکست خوردی برو و با یه پیروزی برگرد…

موفق هستم

حس خوبیه

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

تموم شد…

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

خودم جان ِ من

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

لعنتی + پیوست

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

دو قدم آخر

با تمام وجودم استرس دارم

فردا اخرین امتحانامونو میدین

یکی صب

یکی بعد ازظهر

خدایا نگاهی

آرامشی

هرچی داری دریغ نکن

المپیاده ؟

امتحان مسخره بود

به معنای واقعی کلمه

واقعا افتضاح بود

سوالای آسون و بی ایده

سر امتحان هر قسمت و که حل می‌کردم فقط به این فک می‌کردم که بنویس تا از بقیه عقب نیوفتی

نه این که بنویس تا جلو بیوفتی

واقعا دکترخلج یه المپیادی واقعیه که میگفت امتحان باید سخت باشه

امتحان باید یه جوری باشه که بین کسی که بلده و کسی که بلد نیس گپ بندازه

نه که چیزی باشه که همه بلد باشن و بین کسی ک خوب می‌نویسه با کسی که خوب نمی‌نویسه گپ بندازه

امتحان باید سخت باشه

حتی اگه اونی که بلد نیست و ایده رو نمیدونه من باشم

قطعا اون امتحان تحلیل داده سخت میان‌ترم فوق‌العاده بود و من به امید حرف دکتر که می‌گفت فاینال سخت تره رفتم سر جلسه

ولی سوالا از دکتر نبود

نبود

و این امتحانه فقط ۶ ساعت از وقتمونو هدر داد

سال دیگه ک وارد باشگاه بشم قطعا سوالای من جزو سخت ترین سوالا خواهد بود…

+ بعضی‌ها پیام خصوصی میدن

من ممنونم از لطفتون و شرمنده ک جواب نمیدم

اصن فرصت نیس

وقتی هیش کی نیست که حتی از نگاش آروم بشی…

یه ساعت دیگه امتحانمون شروع میشه

و من هنوز حالم خوب نیس

نمی‌دونم چه حکایتیه که همه‌رو راهی می‌کنم و خودم می‌مونم و حال بدم

خدا امروزو بخیر بگذرونه

صخره پست قوی بودنت خیلی حالمو خوب می‌کنه

هی می‌خونمش

مرسی

ای حال نامعلوم آروم باش آروم…

ساعت ۲۱:۲۰ ، پنج‌شنبه ۱۱ شهریور ۹۵

داشتم فک می‌کردم چه خوبه که یه چیزیو که خیلی خیلی بزرگ‌تر و تواناتر‌از منه قبول دارم
چه خوبه که یه خدایی دارم که وقتی کم میارم، وقتی استرس دارم، وقتی حس می‌کنم هیچی دست من نیست، می‌تونم خودمو دلمو بسپرم بهش و بگم، من نمی‌تونم؛ تو که می‌تونی…
که هندزفریمو بذارم تو گوشمو بذارم سوره مورد علاقمون با صدای استاد شاطری پخش بشه و بعدش استاد فرهمند دعای عهدو بخونه
که حس کنم قبل از شروع امتحان من آروم‌ترینم
خدایا
سکوت شنونده مهربونم
همراه همیشگی ِ تنهاییا و دل‌تنگیام
چه خوبه که هستی تا دلم به بودنت گرم باشه
چه خوبه که تواناتر از منی تا با خیال راحت بهت تکیه کنم و همه‌ چیو بسپرم دست تو
مهربون من
چه خوبه که وقتی تمام وجودم استرس شده و همه، اطرافم چیزایی راجع به جرمای امتحان میگن که من حتی یه بارم نشنیده‌ بودمشون، وقتی فارغ از همشون میام سمتت، با تمام وجودت، تمام وجودمو غرق آرامش می‌کنی
خدایا
مرسی که بهم اجازه میدی حضورتو حس کنم
خواهش می‌کنم بذار و به من توانایی بده همیشه همین قدر باهم دوست و مهربون و نزدیک باشیم
تا آخرین لحظه به امید حس بودنت کنارمه که می‌تونم نفس بکشم و زندگی کنم…

۲۱:۳۲

اون شبی ک اینو نوشتم امتحانمون کنسل شد به خاطر ابری بودن هوا

شب قبلشم کنسل شده بود

شب بعدش امتحان غیر مسلح رو دادیم که راضی کننده بود

و دیشبم امتحان مسلح…

خودم راضی نیستم و یه سری گله‌ها هم دارم

نمی‌دونم از کی

فقط می‌دونم یکی باید باشه که بشنوه

اون یکیم قطعا جز خدا نیست

انقدر بهش ایمان اوردم که می‌تونم خودمو تو بغلش آروم کنم و تماممو بسپرم بهش

اما دلیل نمیشه قبلش سرمو تکیه ندم به شونشو اجازه ندم قلبم با اشکام آروم بشه

فقط اینکه

رصد در مجموع اصلا بد نبود و من بازهم تمام داشته‌هامو گذاشتم وسط…

من ایمان دارم

به توانایی های خودمو اون کسی که همیشه کنارم بوده

پیش به سوی امتحان تحلیل داده :)

سومین قدم

پیش به سوی امتحان رصد :)

دعا کنید منو 

یادتونه اون اولا غر می‌زدم که باید اسم و جای کلی ستاره‌رو تو آسمون بلد باشیم ؟

الان اعلام می‌کنم که علاوه بر اونا، قدر‌هاشون (عددی که به ازای روشناییشون بهشون نسبت داده میشه) رو هم حفظ کردم :|

هنوز برا خودمم عجیبه که اون همه عدد رو یادگرفتم :/

قراره بریم رصدو بترکونیم بیایم :)

دداببظظظ :))

به قدر وسع بکوشم…

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

نیمکت دانشگاه شهیدرجایی

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

وای از این‌ حال که دلت رو پای اعدام می‌کشی…

چرا هیش کی نمی‌تونه حالمو خوب کنه حتی خودم…

بعضی وقتا هست

دلت می‌خواد یه گوش شنوای بیکار داشته باشی

که نگران نباشی داری وقتشو میگیری

دلت می‌خواد سرتو بذاری رو پاش و اجازه بدی اشکات بیان رو صورتت

که غر بزنی

گله کنی از خودت

از چیزی که هستی

از کم‌بودن تلاشت

از خسته شدنت

از همه چی…

اما این وقتا که نه کسی هست

نه سوالا آرومت می‌کنه

باید بری رو تخت

لم بدی به شاسخینت

لپ‌تاپ و روشن کنی

بذاری محمدرضا علیمردانی با صداش بغضتو تو دلت خفه کنه و

نگاهت به لپ‌تاپ باشه تا استاری‌نایت پاک شه…

دل تنها و غریبم

من و این حال عجیبم

حال ِ بارون‌زده از چشمای ابری

دل ِ دل

دل، دل ِ تنگم

منو این حال ِ قشنگم

حال ِ ابری شده از درد و بی‌صبری

انگار دل ِ منه که داره می‌شکنه

صبور و بی‌صدا هرلحظه با منه

گویا از این همه حس که تو عالمه

سهم منو دلم

احوال تلخمه

وقتی هیش‌کی نیس که حتی از نگاش آروم بشی

دل ِ تنهات رام نمیشه، این تویی که رامشی

وای از این‌ حال که دلت رو پای اعدام می‌کشی

بال ِ پرواز ِ دلت با پتک عقلت می‌شکنه

دل ِ بی دل، بی‌صدا تو مقتلش جون می‌کنه

روزی چندبار قتل حسم کار هرروز منه

این یه حسه تازه نیست این حال هرروز منه

سفر بی‌خطر…

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

میشه مدل جیبی‌تونو به من بدین لطفا :؟

دیروز اومدم خونه

بعد از دو هفته

فوق‌العادس

انقده دلم برا حسین تنگ شده بوووووود که اخر میگفت:

آجی ولم کن :/ تموم شدم :/

وای انقده خوب بود

همه وسایلمو تنهایی برد تو خونه نذاشت یه دونشم بگیرم دستم

فرض کنید کوله پشتی سنگین منو لپ تاپ و چمدونو برد خونه

یعنی عاشقشمااا

خیلی خوبه این بشر ^____^

دیروز کلا روز خوبی بود با این که کم درس خوندیم ولی همش خوب بود :))

وای ماماننممم

یه چیزایی گفت

من داشتم شاخ درمی‌اوردم

- فاطمه یه مشتری داریم ۱۵ ساله مقیم آمریکاس !

+ وااااااایییی جدا ؟ وای مامانم شمارشووو بده مننننن ! می‌خوام باهاش بحرفمممم

- بذار امتحاناتو بدی مدالت مشخص شه، اگه طلا شدی باهاش حرف می‌زنم که کمکت کنه

+ مااماااان تو فوق‌العاده‌ای… عاشقتم یعنی:)) همیشه می‌دونی چجوری به من انگیزه بدی :))

- :) 

الی الی الی

یعنی دیگه حرفی نذاشتی برا من 

عاشقتم خل و چل روانی :)))

+ لازم به توضیحه که مادرجان در بانک کار می‌کنه :! گفتم شاید سوال بشه براتون یه نفر که اینجا نیست چجوری مشتری‌شونه :!

با خدا ملاقات در مه، اعتراض ِ موندن…

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

کنتراست زندگی

اگه یه روز یه دختری رو دیدین با شلوار کتون ِ دمپای مشکی و مقنعه مشکی و مانتوهای رنگ‌تیره، 

با کوله پشتی مشکی

هندزفری تو گوششه و رو یه ارتفاعی دور از همه نشسته و

داره درس می‌خونه و اصن انگار تو این دنیا نیست

بیاین باهاش سلام‌علیک کنید

منم :)

چیه خو :/

من اگه یه فرشته آرزو برآورده‌کن داشتم،

هی

همش

فقط

بازم

کلا

همیشه

بهش میگفتم بغـــــــل

من بغل

یکی منو بغل

لحظه‌ها می‌گذرن و تو نیستی اینجا…

شماره مشترک مورد نظر در شبکه موجود نمی‌باشد!

یعنی اینی که با Android6.0 Marshmallow و Chrome Mobile 52.0.2743.98 رزولیشن ۶۴۰-۳۶۰ به وب منو بهار اومده تو نیستی ؟

هستی؟